Porady domowe, Zdrowie, Dom, Ogród, Kuchnia

Bardzo znaną i cenioną terapią na wiele chorób jest stawianie baniek. Ta metoda leczenia zwana terapią próżniową znana jest od wieków. Jej początki sięgają starożytności. Leczenie bańkami jest bardzo popularne szczególnie w Chinach, wschodniej Europie i Afryce.

Skuteczność tej metody leczenia nie została do tej pory udowodniona naukowo. Stawianie baniek ma tak samo wielu zwolenników jak i przeciwników. Ci pierwsi przekonują, że jest to wspaniała metoda na wyleczenie chorób układu oddechowego, niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, bólu mięśni i stawów, przerostu prostaty, hemoroidów, problemów żołądkowych, astmy, czyraków, migreny i bólu głowy. Tradycyjnie stosuje się bańki w przypadku infekcji wirusowych takich jak przeziębienie, grypa, katar, zapalenie oskrzeli i migdałków czy zapalenie gardła i krtani. Stawianie baniek poprawia ogólny stan organizmu, wzmacnia odporność, reguluje krążenie krwi.

Zabiegi bańkami były bardzo popularne w Polsce w latach 80. XX wieku. Obecnie za pomocą baniek leczy się głównie zapalenie płuc. Na zachodzie ta metoda jest praktycznie nie znana, natomiast w krajach wschodnich, takich jak Rosja, Ukraina i Białoruś bańki nadal mają bardzo wielu zwolenników.

Jak działają bańki? Terapię tę nazywa się próżniową nie bez powodu. Stawiając bańki na ciało doprowadzamy do wytworzenia podciśnienia, które doprowadza do wciągnięcia skóry i w konsekwencji do pękania naczyń krwionośnych. Krew, która zostaje usunięta z obiegu jest traktowana przez organizm jako ciało obce. Organizm uruchamia procesy obronne, które zwalczają także zalążki chorób.

Stawianie baniek nie jest trudnym zabiegiem, jednak trzeba pamiętać o kilku regułach. Najprościej stawia się bańki szklane. Potrzebnych jest tylko kilka rzeczy: spirytus, waciki, zapalniczka lub zapałki, krem, wazelina lub oliwka i oczywiście bańki. Na początku trzeba przygotować skórę na wykonanie zabiegu. Jeżeli chcemy bańki postawić na owłosionych partiach ciała, to najpierw musimy je ogolić. To konieczne, gdyż inaczej bańki nie będą dobrze przylegać. Przed zabiegiem trzeba dokładnie się umyć i osuszyć. Skórę należy natłuścić poprzez nałożenie kremu, oliwki lub wazeliny. Bańki stawiamy po przednim usunięciu z nich powietrza. Dokonujemy tego przy użyciu spirytusu, wacików i zapałek. Wnętrze bańki smarujemy przy pomocy wacika spirytusem a potem podpalamy. Można także po prostu wprowadzić do środka bańki podpalony wacik ze spirytusem. Najlepiej nadziać go na drucik. Wystarczy 5 sekund i wyjmujemy wacik. Potem natychmiast przykładamy do ciała chorego. Należy uważać, aby zbytnio nie zbliżać płomienia do ciała, gdyż może to spowodować poparzenia. Jednorazowo stawia się od 6 do 30 baniek. Potem chorego przykrywa się kocem i pozostawia na około piętnaście minut. Bańki zdejmujemy poprzez lekkie uciśnięcie skóry dookoła brzegu bańki. Jeżeli skóra po zdjęciu baniek nie jest przekrwiona, to trzeba powtórzyć koniecznie zabieg. Po prawidłowo wykonanym zabiegu na skórze powinny być widoczne intensywnie czerwone kółka. Osoba, u której przeprowadzono zabieg stawiania baniek powinna przez jeden dzień leżeć w łóżku, a przez dwa kolejne nie wychodzić z domu.

Przy wykonywaniu zabiegu stawiania baniek koniecznie trzeba pamiętać o kilku podstawowych regułach. Po pierwsze – pod żadnym pozorem nie próbuj stawiać baniek na kręgosłupie. Ilość stawianych banek należy dopasować do wieku chorego a także jago masy i budowy ciała. Minimum to sześć baniek, zaś maksimum – trzydzieści. Przed wykonaniem zabiegu trzeba zmierzyć choremu temperaturę. Jeżeli przekracza ona 38.5 stopni, to zabieg należy odłożyć do czasu, aż temperatura ciała spadnie. Przeciwwskazaniami do stawiania baniek są przede wszystkim choroby serca, niewydolność krążenia, zaburzenia krzepliwości krwi, kruchość naczynek krwionośnych, stany zapalne naskórka. Bańki są niewskazane także przy wszelkiego rodzaju urazach zewnętrznych, stłuczeniach, obrzękach. Trzeba odczekać przynajmniej 24 godziny od momentu powstania kontuzji. Baniek nie należy stawiać kobietom w ciąży na brzuchu i w jego okolicach. Nie są zalecane także dzieciom i osobom o niskiej masie ciała, cierpiącym na anemię. Przed wykonaniem zabiegu stawiania baniek zawsze trzeba skonsultować się z lekarzem.

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje baniek – gorące (ogniowe) i zimne (próżniowe). Z najbardziej skuteczne uważa się banki gorące. Szklana kulkę pociera się wewnątrz wodą, następnie nasączony alkoholem wacik (nadziany na patyczek) podpala się i pociera nim wnętrze bańki. Tak przygotowaną bańkę przykłada się do ciała pacjenta, do momentu aż się przyssie. Dzieje się tak w wyniku stygnięcia powietrza w bańce, które zmniejsza swą objętość i wytwarza podciśnienie.

Bańki zimne, choć nieco mniej skuteczne, także posiadają swoich zwolenników. Są one zaopatrzone w specjalny zawór, przez który wysysa się powietrze specjalną pompką. Nie trzeba ich podgrzewać, choć można to zrobić, na przykład suszarką do włosów lub w wodzie. Zaletą baniek próżniowych jest możliwość dokładnego kontrolowania ciśnienia wewnątrz kuli dzięki skali manometrycznej na pompce.