Porady domowe, Zdrowie, Dom, Ogród, Kuchnia

Stając przed trudnym wyborem dotyczącym posiadania psa warto rozważyć kilka ważnych kwestii. Kupno psa musi być przemyślane – zwierzę musi pasować do nas i naszego trybu życia. Każda rasa ma swoje charakterystyczne cechy, niektóre bardzo trudno przystosowują się do życia z człowiekiem. A może warto wziąć psa ze schroniska? Pomożemy ci w odpowiedzi na te kilka pytań.

Z reguły bierzemy do domu psa za namowa naszych dzieci, które obiecują, ze będą się nim opiekować, karmić go, wyprowadzać na spacery. Oczywiście te obowiązki tak czy inaczej zawsze spadają na nas. Dlatego nie warto ulegać dzieciom w tej kwestii i lepiej samemu wybrać psa. Nie może to być tylko chwilowy kaprys. Kupując zwierzę musimy liczyć się z tym, że bierzemy za nie pełna odpowiedzialność. Pies żyje około 10 – 14 lat, więc jest to zobowiązanie na dość długi okres czasu. Pies szybko przywiązuje się do rodziny i traktuje ją jak swoja naturalna sforę. Przygarniając psa do domu musisz być absolutnie pewien, że zamierzasz go zatrzymać na długo.

Gdy już się zdecydujesz na kupno psa, musisz wybrać pomiędzy wieloma rasami. Zastanów się, czy chcesz, aby pies był duży czy mały, sierść krótka czy długa, typ kanapowa czy sportowca i tak dalej. Nie kieruj się tylko wyglądem psa, ponieważ słodko wyglądający szczeniak może wyrosnąć na przykład na groźnego psa. Dostosuj wymiary psa do metrażu twojego mieszkania. W małym mieszkaniu nie może żyć duży pies, gdyż narazi cię to na szkody i straty – zbite wazony, popsute lampy itp. Sprawdź w atlasie psów lub na stronie internetowej cechy charakteru danej rasy. Niektóre psy są z natury bardzo żywotne, energiczne i lubią się psocić. Jeżeli ci to nie odpowiada, to nie kupuj tej rasy. Czasami nawet mały piesek może w domu wyrządzić wiele szkód, na przykład zniszczyć meble. Zależy to po prostu od cech danej rasy. Dla lubiących czystość i porządek pedantów nie polecamy ras z długą sierścią, która wypada i piętrzy się na dywanie oraz tak zwanych „śliniaków”, które zostawiają szczególnie na meblach lepki śluz.

Kolejnym dylematem do rozstrzygnięcia jest wybór płci. Suczki są kochane, delikatne i opiekuńcze. Trzeba jednak mieć na uwadze to, ze dwa razy w roku mają okres i wtedy mogą plamić. Pozostaje ponadto obawa przed niechcianą ciążą. Jednym słowem suczkę trzeba bardziej pilnować. Samce są łatwiejsze w opiece i utrzymaniu, ale z drugiej strony przejawia się z czasem ich potrzeba dominacji, co nie każdemu może odpowiadać.

Rasa psa powinna być „dopasowana” do cech charakteru właściciela zwierzęcia. Jeżeli jesteś osobą aktywną, lubisz spędzać czas na świeżym powietrzu, biegać spacerować, to wybieraj wśród psów o charakterze myśliwego i sportowca. Jeżeli dodatkowo masz dom z ogrodem lub działkę za miastem, na którą często lubisz jeździć, to możesz sobie sprawić psa właściwie każdej rasy. Pamiętaj jednak, że musisz być przygotowany na spędzanie z psem kilku godzin dziennie na spacerach. Jeżeli nie jesteś na to gotowy, to wybierz małego pupila, któremu wystarczy, że pobiega po salonie i poskacze po kanapie.

Jeżeli jesteś posiadaczem małego mieszkania, to ten czynnik równiez będzie miał wpływ na twój wybór psa. Nie dla ciebie są psy o dużym temperamencie i ruchliwe. Jeśli dodatkowo mieszkasz na szóstym piętrze i budynek nie ma windy, to miej na uwadze to, że pies może nie zdążyć wyjść przed blok i zesika się na klatce schodowej. Wykluczone są dla ciebie rasy duże i potrzebujące dużo ruchu na świeżym powietrzu, na przykład owczarek podhalański czy bernardyn.

Rodziny z małymi dziećmi powinny być szczególnie ostrożne podczas wybierania rasy psa. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na to, czy pies nie jest agresywny. Nie sprawdzają się także psy o dominującym charakterze. Niektórzy twierdzą, że jeżeli psa wychowa się od małego, to można mu ufać i przewidzieć każde jego zachowanie. To nieprawda, ponieważ umiejętność takiego wytresowania zwierzęcia mają tylko wykwalifikowani hodowcy. Pamiętaj – każdy pies jest z natury drapieżnikiem. Jeśli jednym z twoich domowników jest dziecko, to zdecyduj się na psa o spokojnym i przyjaznym charakterze. Nie warto ryzykować zdrowia i życia dziecka, tylko po to, aby hodować wymarzona rasę psa. Jest wiele ras idealnie przystosowanych do życia u boku rodziny z dziećmi, na przykład cavalier, labrador czy retriwer. Pamiętaj jednak o tym, że każdy pies ma poza ogólnymi cechami typowymi dla swojej rasy swoje własne cechy charakteru. Dużo zależy także od jego wychowania. Zdarzają się na przykład agresywne labradory, a z drugiej strony – łagodne owczarki kaukaskie. Podsumowując – nie możesz do końca ufać zwierzęciu. Nigdy nie zostawiaj dziecka z psem bez opieki i nadzoru. Nawet jeżeli uważasz, że twój pies jest najbardziej przyjaznym zwierzęciem na świecie i nigdy nie zdarzyło mu się zaatakować. Zawsze może być ten pierwszy raz. Pies może na przykład odgryźć się w odruchu obronnym lub zrobić krzywdę przez przypadek.

Kiedy już wybierzesz najwłaściwszego psa, to koniecznie zapoznaj się z regułami jego wychowania. Postaraj się, aby szczeniak wyrósł na mądrego psa. Nigdy go nie bij i nie pozwalaj na to dziecku. Zyskasz niezastąpionego przyjaciela i członka rodziny.